Wednesday, September 3, 2008

susah senang kehidupan di dunia

YA ALLAH, kenapa tiba2 airmataku mengalir ni..YA ALLAH, nape tiba2 aku sgt lemah ni…lantas sy kesat airmata yg mengalir sewaktu berjalan pulang ke rumah setelah habis tarawikh. Terkenangkn segala kesulitan yg berlaku tyme 1st year dulu, tiba2 airmata makin deras mengalir.

“Apakah manusia itu mengira bahwa mereka dibiarkan (saja) mengatakan: "Kami telah beriman, sedang mereka tidak diuji lagi?”(29:2)

Sy sgt2 excited nak pegi Egypt semasa cuti winter yg lepas. But mgkin bukan rezeki sy, 2 mggu sebelum tarikh dijangka utk menjejakkn kaki ke bumi anbiya’ itu, sy tertumpah air panas yg baru menggelegak tuh ke perut dan kaki. Memang sy lemah sgt tyme tuh, but alhamdulillah ALLAH mengurniakn sy sahabat2 yg sgt2 mengambil berat dan akk naqibah yg sgt2 baik hati. Sy masih ingt lagi sehari selepas kejadian tersebut, sepatutnye ade doctor yg dating utk lihat keadaan sy. Tapi takde doctor pun yg datang. Bila kami call, mereka kata tgh bercuti. Sy sgt2 down tyme tuh, airmata tak henti2 mengalir. But kawan2 bg kata2 semangat. 2 hari selepas itu, masih takde doctor yg datang. Bila pihak kami call, mereka suro sy pergi berjumpa mereka di klinik berhampiran dgn stesen metro kievskaya. Ya ALLAH, macam mane aku nak bergerak sejauh itu, sedangkan utk berjalan dlm aras sendripon aku tak mampu?? Dan airmata sy masih terus mengalir sehinggala sy rasa puas. Keesokannya, naqibah sy mntak sy datang hostel M2 sebab ada doctor kat sane yg boleh mmberikn rawatan kpd sy. Alhamdulillah, syukur cz masih ada yg sudi mghulurkn bantuan. Walaupon terpaksa berjengket2, berjalan dgn sgt perlahan but sy gagahkn diri utk turun dan naik teksi. Sy sgt2 terharu sbb naqibah sy sggup naik cab dari hostel die, amik sy dan bwk semula ke hostelnya. Walaupon hostel kami agak dekat, namun kalo naik cab, tetap mahal.

Hari tu, doctor buang semua kulit sy yg dah terbakar. Dan letakkn satu ubat yg memang bila letak kat isi, terasa mcm kene panggang, sgt2 panas. Sy tahan dan airmata itu tetap mngalir. Bila nak balik, doctor bg naqibah sy list ubat2 kene beli. Sy terharu sgt2 naqibah sy belikn buah2, roti, madu, ubat2 tuh sume gune duit die. Bile sy bagi duit, die menolak. Ya Allah, baiknya akk nie! Sy terharu sgt2. sy akan jumpa doctor tuh bila dipanggil. Mmg pengalaman wat dressing tu sgt menyakitkn. Cz bandage tuh melekat ngn isi. But I’ve to be so strong. Alhamdulillah, setelah 2bulan, luka tuh sembuh walaupon now, masih ada bahagian kulitnya yg masih nipis. But lame2 akan sembuh sepenuhya. InsyaALLAH. Stat from tuh, sy agak fobia ngan air panas. Tp skangni dah ok cket2la.

Actly, 4 hari selepas sy ditimpa kejadian itu, ada final bioorganic chemistry (writing). Sy ingatkn melecur tuh bese jer n still boleh buat exam. Tp sy tak mmpu berjalan jauh utk ke kelas. Maka, sy terpaksa menangguhkn peperiksaan tu. 2 mggu selepas itu, kawan2 sume berangkat ke Egypt, uk.. utk bercuti. Tinggal la sorg2 dlm bilik. Rasa sgt2 sunyi tyme tuh cz takde kawan dlm bilik. N ade 1 perkara yg sgt2 mmbuatkn sy down jadik gak tyme tuh. N 1 day sy tak berhenti menangis. Tp sy tau sy kuat n boleh handle bnde tuh. N ALLAH takkn uji hmbaNya melainkan Dia tahu di mana takat kemampuan hambaNya..

Masa melecur tuh, sepanjang tempoh utk sembuh, hati sym mg sgt2 mudah tersentuh. Sy sgt2 mengharapkn bntuan sahabat2. mgkin tak dpt merasaiya, but dpt amik berat, sy dah sgt2 menghargai. Hmm, bila sy dah chat n mmpu utk ke kelas, sy tanye pada lecturer bila baru sy boleh amik exam. Mereka kata, hujung bulan 2 atau bginning of march. Sy dahla tak berapa reti bioorganic chem nih. Rasa mcm 1 penyeksaan kene tangguh lama2. tapi takpe, mungkin Allah nak bg sy peluang utk stad btol2 biorg tuh. Bila dah masuk awal bln 3, mereka tak panggil2 lagi utk exam. Sy tanye, katenyer hujung bulan 4 pulak. Ya Allah, seksanye nak tggu habiskan final bioorg nih!

N dlm masa yg sama, sy dikejutkan dgn berita emak sy sakit. Sumthing wrong wf her spinal cord. N kaki mak sy membengkak dan sgt2 susah utk berjalan. Sy nangis gler2 bile tau bnde nih. Sy luahkn pdNya, Ya Allah kuatkn lah aku.. n sy kongsikan bnde nih bersama sahabat sy, nadhirah. Alhamdulillah. Dia sentiasa mmberikn semangat dan dorongan buat sy. Sy takut sebab doctor kata kalo nak operate mak sy boleh lumpuh. Kusutnya otak tyme tuh ngn exam n psl nih. Hmm… but sy tau sume yg jadik pasti ada hikmahNya..

Bila tiba masa utk final bioorg tuh, sy tak tau nape sy btol2 tak boleh ingat structure acetic anhydride kot masa tuh ngan ketose rasanya. Last2, tak boleh nak jwb 2 soalan. Then lecturer tuh ckp, i’ve to repeat that exam. Writing alhamdulillah ok. But oral tuh mmg tak boleh nak wat ape. 2 lagi soalan dpt jwb ngn baik. Lagi 2 soalan tuh, kerana tak ingat langsung structurenyer, mmg kantoi la. Masa tuh, shbt sy, nadhirah semngat tunggu kat luar kelas 4 amik exam tuh utk temankan sy amik exam smpai mlm. Sy tak tau nak ckp ape kat die cz sy tak dpt abeskn exam tuh aritu. Penat die tunggu sy smpai malam tp sy tak berjayapon. Mmg sgt2 sdeyh seolah2 sy tak hargai kehadiran die tyme tuh.

Lecturer tu kata akan ada exam lagi 2 minggu. Sy pon dtgla lagi 2 mnggu. Tp bila sy datang, dia kata takde exam hari tuh. Kene tunggu lagi 2 minggu. After 2 weeks, sy pon datangla. Pastuh die kata tak tau lagi bila. Ya Allah, seksanya penantian nie! Final sbject lain semakin dekat. Nak concentrate kat lain pulak. Tp takpe, sy kuatkn diri. Pastuh, baru la kuar notis exam tu bila. Sy abes kelas latin pukul 3 pm. Sy terus ke department chem. Sy duduk kat tangga n stad sume structure balik. Tyme nih nadh takde. Dia ade hal lain. Sy nmpak lecturer tu, sy tanye bila stat exam. Die kate pukul 5.30pm. jadik sypon dudukla stad sementara menunggu. N rakan2 sekelas sy msg bg kata2 semngat utk exam tu. Hargai sgt2! Pastuh dah pukl 4.15pm, tiba2 lecturer tu panggil sy. Die tanye sy ade bwk resit pembayaran utk amik exam tu or tak. Sy ckpla sy tak taupon sy kene bayar cz ni 1st tyme repeat. Die kata, kalau sy takde resit pembayaran utk exam tuh, sy tak boleh amik exam. Perasaan sy bercampur baur tyme tuh. Sy tak tau nak buat ape lagi. Nape tak bgtau sy dari pukul 3pm tadi?? Nape dah pukul 4.15pm dah nak dekat ngan waktu dekanad tutp baru nak bgtau? Dekanad dengan department tuh bukan dekat. Setengah jam utk ke sana dari department tuh. Bank bukak lagike, sempatke, sume tuh berlegar2 kat fikiran sy. N sy berlari sekuat hati dari department tu utk tunggu bas kat bus stop, dan utk ke stesen metro. Dlm metro, airmata sy tak berhenti mengalir. Org2 russia pandang jer. But sy wat tak tau jer, sy istighfar byk2 dan berselawat nabi byk2 dlm hati utk dptkn ketenangan. Sy ckp byk2 dlm hati, farahin kuat, Allah jadikn semua ni sebab farahin boleh hadapi. Aku kene kuat..

Sy hantar msg kepada nadhirah. Dan die mntak sy bersabar n kuatkn diri. Kawan2 yg lain hantar msg bg semangat. But org yg merasa lenih perit dari yg melihat. Kawan sy yg turut sama2 dgn nadh, anne, nadia n ridhwan bg semangat. Ridhwan call sy n tnya sy ok ak walaupon sy matikn talian cz taknak die dgr sy nangis. Pastuh, nadh ckp dorg akan dtg dekanad jgak kejap lagi. Walhal diorang baru jer smpai kalush, shopping mall kat stesen metro kalush. Kat orange line. Mmg tinggal naik bas jer utk smpai hostel. Dekanad tuh kat red line. Bila dorg kata nak datang sekali, sy tak tau nak kata ape lagi. Nape dorg baik sgt smpai sanggup patah2 balik?? Tak tau nak ucap terima kasih macam mane lagi kat dorg. Bila smpai jer stesen metro fruzens tuh, sy lari sekuat hati takut dekanad tutup. Alhamdulillah Allah permudahkn, dekanad masih bukak. After amik resit, sy cepat2 lari utk ke bank yg berdekatan. Sy smpai kat ground floor dekanad, sy jumpa nadh, anne, nadia dan ridhwan. Bila nadh tanye sy dah amik resitke lom, sy terus tak mmpu nak cakap ape dan terus peluk die n nangis sekuat hati. Sy tanya die “nape Allah uji kite cmni , nadh??”..n nadh terus mmberikn semngat. Bila smpai bank, mereka yg uruskn semuanya. Sy juz bg duit jer. Bila dah settle sume, dorg peluk sy n lap airmata dan bg semngat. Sy tak tau nak ucap thanks macam mane kat dorg. Then sy terus lari tinggalkan dorg utk kejar ke department chem semula. Sy smpai sane pukul 6pm. Dlm metro, sy baca structure betul2 dan sy nak buktikn kat lecturer tuh, walaupon die buat mcm nie kat sy, sy tetap mmpu jawab sume ngan btol! N sy yakin Allah akan tlg sy. Takde kesusahan yg Allah bg berpanjangan..

Sy buat exam ngan linangan airmata. N dlm masa 5 minit dah siap, alhamdulillah, Allah permudahkn sy. Pastuh, wat oral exam n lecturer tuh kata die hepyla sy dpt jwb ngn sgt baik n len2 la. Walhal hati sy dah macam2 perasaan ada kat lecturer th. N dia kate nak jumpe sy tyme final general chem. Alhamdulillah tak amik final oral genchem.. taknak jumpa dah jer lecturer tu rasanya.

Then timbul masalah pasal tiket balik pulak. Kat e ticket salah la n mcm2. group yg sy ikut balik sama tuh, kire da last group yg tinggalkan hostel la. Yg lai semua balik awal. Tp masa nak balik tuh, hati sy takde rasa excited sgt. Tak tau nape.bile smpai airport mlm tuh, tgk kat board, flight ke dhoha pukul 2am, cancelled. Ha??? Biar btol?? Mmg cuak abesla tyme tuh.. apesal jadik cmni pulak?? Kamipun tanyela kaunter n dorg kata flight kitorg diitangguh esoknya pukul 3pm. N dorg akan sediakan hotel, alhamdulillah la..bila dah smpai mlysia, kat ticket kami tuh, tarikh baliknyer silap, 5.8..takkan nak balik awal2 kot?? Hmm, og yg uruskn kami punye tiket tuh kata, nnti die btolkan. Tp dah nak dekat2 5hb tuh baru dpt email psl tarikh kami. N tgk2 tarikhnyer 24hb. Walhal kami mntak 29hb. Rasa cam awal sgt jer. So dak2 laki yg uruskn n dpt tukar 7hb. Mmg sgt lewat, ingtkn nak balik 24hb jgak. Tapi takkn sys org pempuan balik 24hb tuh..takut la pulak. So sy pon decide jerla balik 7hb gak..

N last week, baru sy dapat tau, byk sgt2 masalah hostel skngni. Moslanka tak sstematik langsung buat kerja. N sy dpt tau, budak2 under jpa dh tempah hostel kat khahov. Sume yg balik 7hb tuh, budak2 jpa except sy. Sy dah pening pike katne la sy tercampak nnti. Ngan bakal miss class byk hari. Ya Allah, permudahknlah aku…

Alhamdulillah, mlm tadi, sahabat2 sekelas sy, fikrie, luqman, nadhirah, usahakn tempah hostel sama ngn diorang utk sy. N dapat tempah. So urusan sy dipermudahknla sedikit, alhamdulillah… Tinggal urusan2 lain..

Bila kenang balik segala yg jadik, sy nangis. Masa sy melecur tuh, sy tak bape paham lagi pasal pe yg jadik, itulah yg terbaik Allah dah tetapkn. Sy ade ckp kat kwn sebilik, ee, pesalla aku kene hadapi sume nih, duit byk abes utk perbelanjaan ubat lak tuh. Tp bila dah phm, sy rasa syukur sgt2 cz tula tetap yg terbaik. Bila sy tgk kgkwn sy nangis cz tak dpt 5 dlm colloq, sy rasa nak sgt2 ckp kat die, syukurla, Allah tak bg kesusahan utk kamu mcm ape yg sy lalui utk bioorg dulu.. tp manusia selalu nak dpt yg paling hebat n tinggi gak kn.. but Allah lebih mengetahui apa yg terbaik utk kita perolehi sebenarnye.. dan sebenarnya, org yg jarang mendapat kesusahan itu, Allah juga sedang menguji dia, sejauh mana dia tak leka ngn dunia nih..

“Dan janganlah kamu tujukan kedua matamu kepada apa yang telah Kami berikan kepada golongan-golongan dari mereka, sebagai bunga kehidupan dunia untuk Kami cobai mereka dengannya. Dan karunia Tuhan kamu adalah lebih baik dan lebih kekal(20:131)

N sy tak rasa pe sy lalui sgt susah. Sedangkn masih ramai org yg Allah dah timpakn berbagai2 dugaan dan lagi susah dari ape sy lalui. Allah turunkan ujian bersesuaian ngn kesanggupan hambaNya..

"Kami tiada membebani seseorang melainkan menurut kesanggupannya, dan pada sisi Kami ada suatu kitab yang membicarakan kebenaran, dan mereka tidak dianiaya"(23:62)

"Allah tidak membebani seseorang melainkan sesuai dengan kesanggupannya. Ia mendapat pahala (dari kebajikan) yang diusahakannya dan ia mendapat siksa (dari kejahatan) yang dikerjakannya. (Mereka berdoa): "Ya Tuhan kami, janganlah Engkau hukum kami jika kami lupa atau kami tersalah. Ya Tuhan kami, janganlah Engkau bebankan kepada kami beban yang berat sebagaimana Engkau bebankan kepada orang-orang sebelum kami. Ya Tuhan kami, janganlah Engkau pikulkan kepada kami apa yang tak sanggup kami memikulnya. Beri ma'aflah kami; ampunilah kami; dan rahmatilah kami. Engkaulah Penolong kami, maka tolonglah kami terhadap kaum yang kafir."(2:286)

Dan manusia juga tak boleh memandang kepada org yg mendapat nikmat lebih daripadanya. Sebab mgkin akn melahirkn rasa tak bersyukur pada Allah. Rasulullah SAW sendiri menggalakkn ummatnya memndang insane yg lebih susah dan lebih teruk diuji, semoga kita akan sentiasa bersyukur dan tidak kufur nikmat. Kengkadang, sy rasa bnde ni gak, cth cam dlm kelasla. Rasa cam org paling rendah jer. Dorg ni sume pandai2 n hebat2 belaka. N susah utk tgk dorg kat bwh. Tp sy penah gak lalui bnde nih suatu masa dahulu. Hdup ini cam 1 roda kn, sekejap kita berada di atas, sekejap lagi mgkin kita berada di bawah. Namun, apepon yg terjadi, itula yg terbaik Allah nak kurniakn pada kita walaupon kita rasa bnde tu sgt2 susah.

"Dan jikalau Allah melapangkan rezki kepada hamba-hamba-Nya tentulah mereka akan melampaui batas di muka bumi, tetapi Allah menurunkan apa yang dikehendaki-Nya dengan ukuran. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui (keadaan) hamba-hamba-Nya lagi Maha Melihat"(42:27)

Dn sy sgt2 terusik dgn ayat al Quran berbunyi..

"Manusia tidak jemu memohon kebaikan, dan jika mereka ditimpa malapetaka dia menjadi putus asa lagi putus harapan. . Dan jika Kami merasakan kepadanya sesuatu rahmat dari Kami sesudah dia ditimpa kesusahan, pastilah dia berkata: "Ini adalah hakku, dan aku tidak yakin bahwa hari Kiamat itu akan datang. Dan jika aku dikembalikan kepada Tuhanku maka sesungguhnya aku akan memperoleh kebaikan pada sisiNya." Maka Kami benar-benar akan memberitakan kepada orang-orang kafir apa yang telah mereka kerjakan dan akan Kami rasakan kepada mereka azab yang keras. Dan apabila Kami memberikan nikmat kepada manusia, ia berpaling dan menjauhkan diri; tetapi apabila ia ditimpa malapetaka, maka ia banyak berdoa."(41:49-50)

Astaghfirullah.. betapa tak tau malunyer manusia ni. Suka meminta2 dan apabila diberi kesenangan, lupa pd Allah. Malunyer jadi manusia seandainya seringkali lupa diri. Imagine if kawan kita bg kita sumthing, kita mestila nak ucap terima kasih kn?? Sy paling tak suka org yg susah utk lafazkan thanks or kata2 berupa penghargaan.

Sy suka sgt2 dgr lagu rahmat ujian dan kehidupan.. sy akan sertakn lirik.. semoga sama2lah kita menjadi org2 yg sentiasa bersyukur. Bukan org yg kufur nikmat seperti yg seringkali diungkapkn dan disebut dlm al Qur’an..

Wallahu’alam…

4 comments:

baiz said...

salam farahin..
sedihnya kita baca cerita awak. maaf tak berada di sisi untuk sama2 membantu. i really am. alhamdulillah farahin kuat semangat n Allah pun mudahkan urusan farahin.
remember this: tough times dont last, tough people do!!
kalau susah hati/ada mslh/apa2 lah, andai kata takda org lain nk tlg, carilah kita. insyaAllah mana yg termampu kita tolong.
stay strong with Him all the way k?
no matter what comes ur way, u can make it thru the day, insyaAllah.

NUR FARAHIN ABDUL ARIF said...

jzkk kk baiz. hmm, tula. bile ingat balik, kite rasa manisnyer dugaan ALLAH bg nih. mcm2 kat dunia nie jadik yg kita boleh amik pengajaran kn..jzkk kak cz sudi hulurkn tngan..

Ahmedkzaman said...

alhamdulillah...
trsentuh bace nukilan nih..
rase cam nk brtukar tmpat la plak..hehe..
nk merase gak ade shbt2 yg begitu caring..hehe..

btw, ahlan wa sahlan ya syahr al mubarak..smoge bulan ini mnjadi bln tazkiyyah an-nafs..(walopon dh lewat)

NUR FARAHIN ABDUL ARIF said...

jzkk ahmed..alhamdulillah, ALLAH kurniakn shbt2 mcm dorang..syukur sgt2..
hmm, tak terlambatpon..moga ramadhan kali ini lebih baik dari sebelumnyer..insyaALLAH..amiin..