Alhamdulilah, akhirnya habis jugak coloq biochemistry ni. letih yg tak terhingga dirasakan...hmm, dah lame rasanya tak update blog nih..dek kesuntukan masa dan tanggungjawab yg ada, mmbuatkn diri rasa tk cukup masa utk menulis sumthing new utk blog nih..
ahad yg lepas, sy dikejutkn ngan berita kematian bapa kpd 1 of my classmate, fikrie..sy tak mmpu berkata apa2 bila dgr brita tersebut..secara tiba2..n sebenarnyer arwah pegi dari jumaat malam sabtu but baru diberitahu pagi ahad tu. if sy jadik die, sy rasa, sy dah tak tau nak buat apa, mungkin menangis sepanjang masa..yg pegi bukanlah org jauh, bukanlah setakat kawan, but ayah sendiri..org yg merupakan tempat kita bergantung selama nie..
Tetapi, Allah takkn uji manusia itu melainkan sesuai dgn kesanggupannya.dan sy yakin sahabat sy tu cukup kuat utk tempuh dugaan ni walaupon mmg susah sgt2 utk menghadapinya..dan sy teringat, usrah sy pada hari sabtu sebelum tersebarnya berita kematian tersebut, kami baru berbincng mengenai zikrulmaut..
Telah bersabda Rasulullah SAW;
"Banyak- banyaklah mengingat perosak kelazatan." Ertinya dgn kita itu kita patahkan kelazatan hingga putus tiang2nya utk kemudian menghadap kepada Allah SWT.
Telah berkata 'Aisyah, "Ya Rasulullah, adakah seseorg yg dihimpunkan bersama para syuhada'?" Rasulullah menjwb, 'Iaitu org yg mengingati mati sehari semalam dua puluh kali."
Adapun sebab utama semua itu adalah kerana mengingat mati dapat membuat seseorang tersedar dalam tipuan dunia serta dapat mempersiapkan diri untuk ke akhirat. Adapun lupa pada mati mengakibatkan seseorang tergila2 dlm syahwat dunia.Rasulullah SAW bersabda;
"Hadiah orang mukmin adalah mati"
Baginda berkata demikian kerana dunia adalah pnjara org mukmin. Di sana dia selalu berperang dgn nfsunya, melatih syahwatnya serta menolak syaitannya. Maka kematian akan mmbebaskannya dari seksa itu. Maka baginya kebebasan itu adalah hadiah.
Juga Rasulullah SAW bersabda;
"Maut itu penghapus dosa bg org Muslim"
Yakni muslim sesungguhnya dan mukmin yg sejati, di mana kaum muslimin yg selamat dari lisan dan tangannya dan dia telah membuktikan akhlak kaum mukminin serta bersih dari kemaksiatan kecuali hanya dosa kecil sahaja. Maka kematian akan menyucikannya dari dosa itu, dan menghapuskannya setelah dia menjauhi dosa2 besar serta menjalankan kewajipan2nya.
Telah berkata Atho' al-Khurasani ra, "Rasulullah SAW lalu dlm suatu majlis yg penuh dgn gelak ketawa. Maka baginda bersabda: Campurilah majlismu dengan mengingat sesuatu yg mengeruhkan kelazatan". Mereka bertanya, "Apakah pengeruh kelazatan itu?" Rasulullah mnjawab, "Iaitu maut."
Rasulullah SAW bersabda lagi:
"Cukuplah mati sebagai perpisahan,cukuplah mati sebagai nasihat"
Telah berkata Ibnu Umar ra, "Aku datang kepada Nabi SAW yg sedang menemui sepuluh orang. Kemudian seorang lelaki dari sahabat Ansar berkata, "Siapakah orang yg paling muliadan pandai wahai Rasulullah?" Baginda mrnjawab, "Ialah orang yg pandai banyak mengingati mati dan gigih bersiap- siap untuknya. Mereka org yg pandai. Pergi dgn kemuliaan dunia dan keagungan akhirat."
MasyaALLAH..cuba kita renungkan dlm diri kita, agak2nya berapa kali kita ingat mati tu dlm sehari??ataupun dlm hari2 yg kita lalui, kita lebih banyak bergelak ketawa??astaghfirullah...lekanya kita dlm arus dunia..betapa kita tertipu dgn godaan dunia nih. andai ditanya pada diri sendiri, apa bekalan dan persiapan yg aku dah bwk utk akhirat?? amalan yg benar2 dpt mmberi manfaat pada diri kita di akhirat nnti atau pon dosa yg bertimbun??
dlm usrah, kami berbincang bagaimana ye agaknyer utk mengingati mati nih?? masing2 berfikir. terdiam sebentar..hmm..selepas beberapa ketika barulah keluar suara "ngan cara ziarah org meninggal tuh"..lepas tuh mas`ulah sy bertanya lagi, apa lagi yg boleh benar2 mngingatkan kita pada kematian utk setiap hari yg kita lalui?? masing2 berfikir..last2...masing2 ckp..camane ye..hmm, until now sy masih lagi berfikir, bagaimana cara paling effective utk mengingati kematian setiap jam, minit, saat dm kehidupan seharian kita..
dlm mghadapi kehidupan kat dunia ni, seringkali kita terleka dek arusnya yg melalaikan.sehingga terlupa terus akan seksa dan kepedihan maut ni..
Dari Hassan, bahawa Rasulullah SAW bersabda:
"Ingatlah maut, kepedihan dan sakitnya," Beliau bersabda, "Maut itu sama dengan 3 ratus pukulan pedang." Pernah Rasulullah SAW ditanya tentang maut dan kedasyatannya. Baginda menjawab, "Sesungguhnya maut yg teringan bagaikan kawat jeruji menjerat kambing. Bila kambing lepas pasti ada bulu yg menyangkut padanya." Pernah Rasulullah SAW menziarahi org sakit lalu berkata, "Aku tahu, bahawa keringat yg keluar darinya adalah sakitnya ketajaman maut!"
gerunnya bila mendengar kepedihan maut ni.hari tu kami berpeluang melihat video tentang kematian di hostel ini, buat muslimat sahaja. after baca yaasin, sy tutup lampu dan pasang vdeo tuh..bila dah abes, sy tanya, ape kesimpulan, perasaan??masing2 menjawab.."takut"..."tak bersedia utk mati lagi, agak2nya kalau kene tarik sekarang, tak taula macam mana"..hmm, tapi sejauh mana amalan kita benar2 menunjukkn kita benar2 takut kepada kematian itu??sedangkn Rasulullah SAW sendiri marasakan betapa pedihnya maut ni, sehinggakn baginda mohon supaya jgnla diturunkan azab pedih maut ini pada ummatnya..tapi diri kita sendiri, apakah yg kita lakukan as bukti yg kita benar2 takut pada kematian itu??
hmm...kita tak pasti, bila smpai waktu ajal kita...kita tak tau ntah2 dlm kita masih berbuat dosa, tiba2 ALLAH tarik nyawa kita..maka, marilah kita bersama2 berusaha mencari bekalan utk akhirat itu..tempat yg kekal abadi bg hambaNYA..
Al Fatihah buat bapa Zulfikrie...ABAS BIN SUDAR..semoga ALLAH mencucuri rahmat ke atas rohnya..dan memberikan kekuatan pada ahli keluarganya..amiin..
Friday, October 31, 2008
Monday, October 13, 2008
ISLAM pada nama..
1 day, roomate khazakstan sebelah bilik masuk bilik sy n tanye..
"how to said hello in malay?"
"hmm...hai..but usually we said assalamuailaikum bcoz we're muslim"
"owh, i know dat bcoz mi tosjze musliman"
"owh, really??"
terkejut sy sebab tak sgka lngsung rerupenyer roomate sy ni org ISLAM gak..cz tak penahpon nmpak mereka puasa. but sy buang segala persepsi buruk sy terhdp mereka. hm, mgkin ISLAM pada name kot nie..
roomate sy yg indian alwiz bertanya mengenai ISLAM kat sy. she said this the 1st tyme she stay in 1 room wf muslim n die cam pelik gakla tgk sy pakai telekung utk solat, bangun pagi2 utk solat. masa 1st tyme sy solat depan die, die terkejut cz tgk telekung tu warna putih n labuh kn..sy ingat lagi bila die tanye sy nak pegi mana after solat maghrib..
"fara, u nak g mana?"
"i nak pegi sembahyang kat bilik kawan kejap."
"ee, u tak penatke kene sembahyang byk2 kali??i tgk byk masa u asyik sembahyang jer.if i jadik u, i mesti rasa susahnyer"
sy senyum jer dgr keluhan die. dlm hati, YA ALLAH, jgnla satu hari nnti Kau palingkn hati aku dari rahmat cnta dan kasih sygMu..jgnla smpai aku rasa penat utk beribadah kpdMu..
ade 1 pagi die tanye sy..
"fara, nape dorg nie tak solat pon??tak puasa pon cam u wat??"
sy senyum jer. tak tau ape nak jwb senanyer..then die tanye lagi..
"sy dgr, org muslim if tingglkan sembahyang cam u selalu buat nie, kene seksa kn nnti??i dgr from my frens dat muslim believe ada 1 day nnti balasan2 utk ape yg u all buat kat sini ..so mcm org2 khazakhstan nie, dorg tak puasa n sembahyang, tak pakai tudung, nnti dorg kene seksa la ye??"
sy terdiam sebentar, memikirkn pe jwpn terbek utk dijwb..
"hmm, mmg mcm tula..kira mcm agama awak jugakla..ade perkara yg dsuro n dilarang kn..hmm, mmg dlm ISLAM kami percaya adanyer hari pembalasan utk setiap apa yg kami buat. kitorg panggil tu AKHIRAT..pasal mereka tak ikut ajaran ni, balasannyer, hmm sy tak leyh komen apa2..i pon tak cukup baik utk komen dosa org lain."
masa tu sy rasa cam sdeyh sgt2..YA ALLAH..sdeyhnyer if ISLAM hanya pada nama. seolah2mmbawa fitnah pada agama itu sendiri..YA ALLAH..Kau kekalkanla aku dlm nikmat iman dan ISLAM YA ALLAH..
satu perbualan yg sgt2 sy suka..
"if u guys have couple kn, ape yg u all buat ngn ur partner tyme kuar dating tuh??"
"hmm, takde wat ape2..borak2 jela.."
"borak jer???tak pegang2 or do anything more than that??"
"yap..borak2 jela"
"abes tuh, tak bosanke kalo setakat borak jer??"
"hmm, nak wat camane..mmg tak boleh pegang.."
"ee bosannyer kalo mcm tuh,,apepon mmg tak leyh pegang.."
die terdiam sebentar...
"hmm, actly, dlm agama kitorg, tak bg pon bercouple2 nih.. tp org selalu mempersoalkan pasal couple nih..means still buat jugak la..rasa tak salah..n if kuar laki pempuan pon, tak boleh berdua cz bahaya..u sendiri taukan camane attraction btween men n woman??dlm agama kitorg ckp, nnti ada syaitan di tengah2 atr laki n pempuan..n might be boleh jadi berlakunyer seks atr laki n pempuan kn..so if nak gak kuar laki n pempuan, kene bwkla sesape yg len as peneman..sbb u sendiri tau kn, if seks jadik, nnti mgkin leh pregnant, so then akan jadiknyer anak luar nikahla.."
"owh..abes tuh kirenyer mmg org2 agama u mmg baik2 la ye??"
"hmm..tak jugak..mcm agam u jugak, ada yg ikut, ada yg tak ikut kn.."
"tp kirenyer org2 dlm agama u mmg sume bek2 gakla cz takde pegang2 n so on..bagusnyer agama u nih.."
"hmm..tula..setiap apa yg agama i tetapkn mesti ada sebabnyer.mcm babi.kan kitorg tak leyh makan kn..cz u sendiri taukn dlm medic yg babi tuh byk bakteria2 yg mmg tak elok pun 4 badan..sebab tu agama sy tak bg. same jugak mcm hubungan laki dan pempuan tadi. nnti jadik anak luar nikah..then baby2 tuh kene buang, sape nak jaga, jatuhkan maruah family..hmm.."
"wah..bagusnyer agama awak..krenyer sume yg dah ditetapkn, sume tu mesti ada sebab la ye??"
"aah.."
lepas perbualan tuh, sy rasa hepy n best sgt dpt ckp psl ISLAM yg indah ni kat die. byk lagi tk dpt cte sennayer kat die psl ISLAM..cz sy dah tukar bilik ngn sorg mmber kristian..hmm..but sy sdeyh gak bila terfikirkn org2 yg bergelar Islam but tak mmpraktikkn sebenar ISLAM itu sndiri..terkennagkn mlysia...hmm...YA ALLAH...kekalkanlah aku dlm taliMu..
"how to said hello in malay?"
"hmm...hai..but usually we said assalamuailaikum bcoz we're muslim"
"owh, i know dat bcoz mi tosjze musliman"
"owh, really??"
terkejut sy sebab tak sgka lngsung rerupenyer roomate sy ni org ISLAM gak..cz tak penahpon nmpak mereka puasa. but sy buang segala persepsi buruk sy terhdp mereka. hm, mgkin ISLAM pada name kot nie..
roomate sy yg indian alwiz bertanya mengenai ISLAM kat sy. she said this the 1st tyme she stay in 1 room wf muslim n die cam pelik gakla tgk sy pakai telekung utk solat, bangun pagi2 utk solat. masa 1st tyme sy solat depan die, die terkejut cz tgk telekung tu warna putih n labuh kn..sy ingat lagi bila die tanye sy nak pegi mana after solat maghrib..
"fara, u nak g mana?"
"i nak pegi sembahyang kat bilik kawan kejap."
"ee, u tak penatke kene sembahyang byk2 kali??i tgk byk masa u asyik sembahyang jer.if i jadik u, i mesti rasa susahnyer"
sy senyum jer dgr keluhan die. dlm hati, YA ALLAH, jgnla satu hari nnti Kau palingkn hati aku dari rahmat cnta dan kasih sygMu..jgnla smpai aku rasa penat utk beribadah kpdMu..
ade 1 pagi die tanye sy..
"fara, nape dorg nie tak solat pon??tak puasa pon cam u wat??"
sy senyum jer. tak tau ape nak jwb senanyer..then die tanye lagi..
"sy dgr, org muslim if tingglkan sembahyang cam u selalu buat nie, kene seksa kn nnti??i dgr from my frens dat muslim believe ada 1 day nnti balasan2 utk ape yg u all buat kat sini ..so mcm org2 khazakhstan nie, dorg tak puasa n sembahyang, tak pakai tudung, nnti dorg kene seksa la ye??"
sy terdiam sebentar, memikirkn pe jwpn terbek utk dijwb..
"hmm, mmg mcm tula..kira mcm agama awak jugakla..ade perkara yg dsuro n dilarang kn..hmm, mmg dlm ISLAM kami percaya adanyer hari pembalasan utk setiap apa yg kami buat. kitorg panggil tu AKHIRAT..pasal mereka tak ikut ajaran ni, balasannyer, hmm sy tak leyh komen apa2..i pon tak cukup baik utk komen dosa org lain."
masa tu sy rasa cam sdeyh sgt2..YA ALLAH..sdeyhnyer if ISLAM hanya pada nama. seolah2mmbawa fitnah pada agama itu sendiri..YA ALLAH..Kau kekalkanla aku dlm nikmat iman dan ISLAM YA ALLAH..
satu perbualan yg sgt2 sy suka..
"if u guys have couple kn, ape yg u all buat ngn ur partner tyme kuar dating tuh??"
"hmm, takde wat ape2..borak2 jela.."
"borak jer???tak pegang2 or do anything more than that??"
"yap..borak2 jela"
"abes tuh, tak bosanke kalo setakat borak jer??"
"hmm, nak wat camane..mmg tak boleh pegang.."
"ee bosannyer kalo mcm tuh,,apepon mmg tak leyh pegang.."
die terdiam sebentar...
"hmm, actly, dlm agama kitorg, tak bg pon bercouple2 nih.. tp org selalu mempersoalkan pasal couple nih..means still buat jugak la..rasa tak salah..n if kuar laki pempuan pon, tak boleh berdua cz bahaya..u sendiri taukan camane attraction btween men n woman??dlm agama kitorg ckp, nnti ada syaitan di tengah2 atr laki n pempuan..n might be boleh jadi berlakunyer seks atr laki n pempuan kn..so if nak gak kuar laki n pempuan, kene bwkla sesape yg len as peneman..sbb u sendiri tau kn, if seks jadik, nnti mgkin leh pregnant, so then akan jadiknyer anak luar nikahla.."
"owh..abes tuh kirenyer mmg org2 agama u mmg baik2 la ye??"
"hmm..tak jugak..mcm agam u jugak, ada yg ikut, ada yg tak ikut kn.."
"tp kirenyer org2 dlm agama u mmg sume bek2 gakla cz takde pegang2 n so on..bagusnyer agama u nih.."
"hmm..tula..setiap apa yg agama i tetapkn mesti ada sebabnyer.mcm babi.kan kitorg tak leyh makan kn..cz u sendiri taukn dlm medic yg babi tuh byk bakteria2 yg mmg tak elok pun 4 badan..sebab tu agama sy tak bg. same jugak mcm hubungan laki dan pempuan tadi. nnti jadik anak luar nikah..then baby2 tuh kene buang, sape nak jaga, jatuhkan maruah family..hmm.."
"wah..bagusnyer agama awak..krenyer sume yg dah ditetapkn, sume tu mesti ada sebab la ye??"
"aah.."
lepas perbualan tuh, sy rasa hepy n best sgt dpt ckp psl ISLAM yg indah ni kat die. byk lagi tk dpt cte sennayer kat die psl ISLAM..cz sy dah tukar bilik ngn sorg mmber kristian..hmm..but sy sdeyh gak bila terfikirkn org2 yg bergelar Islam but tak mmpraktikkn sebenar ISLAM itu sndiri..terkennagkn mlysia...hmm...YA ALLAH...kekalkanlah aku dlm taliMu..
ramadhan..syawal..tanggungjawab..
alhamdulillah, setelah sekian lama mmbisu tanpa sebarang update 4 this blog..keinginan yg sgt kuat utk update asyik tertangguh n tertahan dek krn masa n kesibukan..
alhamdulillah, dah masuk 13 hari kita berhari raya. dan semakin lama semakin jauh kita meninggalkan ramadhan..masa ramadhan, mungkin byk amalan2 sunat yg dilakukn, solat sunat tarawikh, byk membaca Al Quran, qiyam n others..but adakah di bulan2 yg seterusnya kita tetap membangunkn diri kita ngn sume amalan2 spt di bln ramadhan???ataupon kita dah terasa susah utk melaksanakan amalan2 tersebut???hmm, renung2lah kembali diri kita sendiri..di mana tahap iman kita..sepatutnyer ramdhan mengajar kita berlatih utk menjadi lebih baik pada masa akan dtg insyaALLAH..but sejauh mana ramadhan benar2 mengajar kita???
alhamdulillah..dah masuk sebulan sy pulang ke bumi ALLAH moscow nih..sebelum pulang ke cni lagi hati tak tenteram memikirkn keje2 yg mgkin bertambah berat lps ni bakal ditempuh. but sy yakin ALLAH tahu di mana kemampuan dan kudrat sy. after seminggu berada di moscow nih, baru terlaksana solat jemaah tarawikh beramai2..alhamdulillah..walaupon pada awalnyer agak kusut memikirkn katne nak buat ngn bilik yg sgt2la kecik. bilik plg besar pon bilik sy but sy tinggal ngn org khazakhstan n org india. i'm da only one muslim in dat room. walaupon pada awalnyer rasa cam susah but sy pike mgkin ni peluang ALLAH bg utk tunjukkn peribadi muslim..mane tau dpt sentuh hati mereka.
pada awalnyer tersa susah sgt2. sume akk2 n sahabat2 yg seperjuangan kat hostel lain.kami 18 org muslim kat hostel nie. n kire cam org2 yg kuat dlm medan dakwah ni sume kat khahov. mula2 rasa nak g sana gak but sy pike lek, sape nak tgk kgkwn aku kat yugo nnti???takkn nak biarkn hostel yugo tuh terkapai2 tnpa ada yg usaha utk mengimarahknnyer??lalu sy nekad, kene gak dok yugo n usaha utk wujudkn suasana bi'ah kat situ. but sy selalu rasa, mmpuke aku???layakke aku???aku ni jahat, ikhtilatpon tak mmpu jaga tol2, layakke aku??
but sy fikir balik, mgkin ini ruang ALLAH bg utk sy perbaiki diri. lebih perbaiki diri utk bentuk Individu Muslim tu. takpe, sy kene berubah secara perlahan2. but yg penting kene usaha gak. alhamdulillah, dah selesai wat jamuan utk hostel ni. mgkin tak dpt nak wat openhouse besar2an kerana hostel ni mmg susah utk bwk masuk org. tp takpela sekurang2nyer ada.
dlm masa sebulan berada kat sini, mcm2 dugaan yg dtg. besela lumrah hdup if tak ada dugaan, tak best la kan..but perkara yg sgt2 mmbuatkan sy rasa berat adalah tanggungjwb..tanggungjwb yg sgt2 berat. selalu sy terpike, YA ALLAH..mmpuke aku???aku ni dahla jahat, byk kekurangan lagi, bolehke pegang tggungjwb nie??
kehadiran adik2 junior 1st year, sgt2 mmbuatkan diri terasa letih..penat..until 1 day sy tak mmpu utk berfikir apa2, kepala sgt2 pening dan akhirnyer sy terus tdo..sy terpike, kalau aku takyah pike n amik tau pape boleh tak agak2nyer ek??masa tuh, sy baru bg sepucuk surat kat sorg shbt, nadhirah..n at that tyme, die bg msg n at last msg tuh ade ckp, baru tersedar watpe kita nak pike sgt kerehatan kat dunia sdgkn kerehatan sebenar kita kat syurga??masyaALLAH..baru sy tersedar betapa lemahnyer sy ni. nape pike sgt kerehatan hdup kat dunia ni. walhal kerehatan sebenar kita buknlah kat sini but kat syurga nti??? so buatla keje sebaik2nyer kat dunia nie. biarla penat macam manepon but ganjaran ALLAH bg tu sgt2la besar..
sy pon bukan jenis yg cepat tangkap dlm stad..on da 1st day aidilfitri, sy tak mmpu rasa gembira..sume kgkwn ckp muka sy sdeyh hari tu..dlm perjalanan pulang dari embassy pagi tue, sy menangis dlm bas. YA ALLAH..mmpuke aku nak abeskn stad biochem ni?? n kerinduan kat ayah sgt2 mencengkam jiwa..n tertekan ngn perkara2 yg tgh berlaku..psl hostel, kerenah kgkwn..sgt2 mmbuatkn sy moody hari tuh..sy nak sgt2 dgr suara ayah..ayah bgtau nak call hari tuh but sy tunggu2 tak jugak ade org call..
mlm tue, balik dari jamuan hari raya sebelah petang pula dari embassy, sy tunggu lagi, bile ayah nak call nie. masa masuk toilet, kwn sy ckp "nor, ayah call"..mmg masa masuk toilet tuh sy dah nak nangis cz ayah tak call2 lagi. rindu sgt2.. dgr jer kawan ckp ayah call. sy cepat2 lari kuar toilet 4 capai hp. bila dgr jer suara ayah, airmata sy non stop ngalir. kgkwn sume dah pelik nape sy nangis teruk sgt. then after cte sume prob kat ayah, sy rasa tenang n cam sume problem dah ilang. alhmdulillah..
hmm, alhamdulillah mggu lepas dah mula usrah ngn adik2 1st year. walaupon rasa senanyer tak mmpu but sy usaha gak..kerana ALLAH, amanah..cuba utk smpaikn pe yg sy dah tau kpd mereka dgn terbaik. but hati sy tersentuh bila kami wat slot musykilah diri. ada sorg ukhti bertanya, "mcm mane nak jauhkn diri dari kawan laki ye kak??" masa tue, rasa cam kene kat diri sendiri. YA ALLAH..adik, akk sendiri masih lagi berusaha menjauhkn diri. mcm mane akk nak jwb???akk sendiri tak mmpu lagi pelihara ikhtilat ngn sebaik mgkin..sy diam jer, juz biarkan shbt sy lagi sorg jwb soalan tue..sy rasa cam halusnya teguran ALLAH nak bg aku ngn cara cmnie..YA ALLAH..cantiknyer perancanganmu..
hmm..sebenarnyer byk cte utk dikongsi tp mgkin akan dismpaikan di post lain insyaALLAH..sahabat2,doakan sy berjaya n kuat utk perbaiki diri..:(
alhamdulillah, dah masuk 13 hari kita berhari raya. dan semakin lama semakin jauh kita meninggalkan ramadhan..masa ramadhan, mungkin byk amalan2 sunat yg dilakukn, solat sunat tarawikh, byk membaca Al Quran, qiyam n others..but adakah di bulan2 yg seterusnya kita tetap membangunkn diri kita ngn sume amalan2 spt di bln ramadhan???ataupon kita dah terasa susah utk melaksanakan amalan2 tersebut???hmm, renung2lah kembali diri kita sendiri..di mana tahap iman kita..sepatutnyer ramdhan mengajar kita berlatih utk menjadi lebih baik pada masa akan dtg insyaALLAH..but sejauh mana ramadhan benar2 mengajar kita???
alhamdulillah..dah masuk sebulan sy pulang ke bumi ALLAH moscow nih..sebelum pulang ke cni lagi hati tak tenteram memikirkn keje2 yg mgkin bertambah berat lps ni bakal ditempuh. but sy yakin ALLAH tahu di mana kemampuan dan kudrat sy. after seminggu berada di moscow nih, baru terlaksana solat jemaah tarawikh beramai2..alhamdulillah..walaupon pada awalnyer agak kusut memikirkn katne nak buat ngn bilik yg sgt2la kecik. bilik plg besar pon bilik sy but sy tinggal ngn org khazakhstan n org india. i'm da only one muslim in dat room. walaupon pada awalnyer rasa cam susah but sy pike mgkin ni peluang ALLAH bg utk tunjukkn peribadi muslim..mane tau dpt sentuh hati mereka.
pada awalnyer tersa susah sgt2. sume akk2 n sahabat2 yg seperjuangan kat hostel lain.kami 18 org muslim kat hostel nie. n kire cam org2 yg kuat dlm medan dakwah ni sume kat khahov. mula2 rasa nak g sana gak but sy pike lek, sape nak tgk kgkwn aku kat yugo nnti???takkn nak biarkn hostel yugo tuh terkapai2 tnpa ada yg usaha utk mengimarahknnyer??lalu sy nekad, kene gak dok yugo n usaha utk wujudkn suasana bi'ah kat situ. but sy selalu rasa, mmpuke aku???layakke aku???aku ni jahat, ikhtilatpon tak mmpu jaga tol2, layakke aku??
but sy fikir balik, mgkin ini ruang ALLAH bg utk sy perbaiki diri. lebih perbaiki diri utk bentuk Individu Muslim tu. takpe, sy kene berubah secara perlahan2. but yg penting kene usaha gak. alhamdulillah, dah selesai wat jamuan utk hostel ni. mgkin tak dpt nak wat openhouse besar2an kerana hostel ni mmg susah utk bwk masuk org. tp takpela sekurang2nyer ada.
dlm masa sebulan berada kat sini, mcm2 dugaan yg dtg. besela lumrah hdup if tak ada dugaan, tak best la kan..but perkara yg sgt2 mmbuatkan sy rasa berat adalah tanggungjwb..tanggungjwb yg sgt2 berat. selalu sy terpike, YA ALLAH..mmpuke aku???aku ni dahla jahat, byk kekurangan lagi, bolehke pegang tggungjwb nie??
kehadiran adik2 junior 1st year, sgt2 mmbuatkan diri terasa letih..penat..until 1 day sy tak mmpu utk berfikir apa2, kepala sgt2 pening dan akhirnyer sy terus tdo..sy terpike, kalau aku takyah pike n amik tau pape boleh tak agak2nyer ek??masa tuh, sy baru bg sepucuk surat kat sorg shbt, nadhirah..n at that tyme, die bg msg n at last msg tuh ade ckp, baru tersedar watpe kita nak pike sgt kerehatan kat dunia sdgkn kerehatan sebenar kita kat syurga??masyaALLAH..baru sy tersedar betapa lemahnyer sy ni. nape pike sgt kerehatan hdup kat dunia ni. walhal kerehatan sebenar kita buknlah kat sini but kat syurga nti??? so buatla keje sebaik2nyer kat dunia nie. biarla penat macam manepon but ganjaran ALLAH bg tu sgt2la besar..
sy pon bukan jenis yg cepat tangkap dlm stad..on da 1st day aidilfitri, sy tak mmpu rasa gembira..sume kgkwn ckp muka sy sdeyh hari tu..dlm perjalanan pulang dari embassy pagi tue, sy menangis dlm bas. YA ALLAH..mmpuke aku nak abeskn stad biochem ni?? n kerinduan kat ayah sgt2 mencengkam jiwa..n tertekan ngn perkara2 yg tgh berlaku..psl hostel, kerenah kgkwn..sgt2 mmbuatkn sy moody hari tuh..sy nak sgt2 dgr suara ayah..ayah bgtau nak call hari tuh but sy tunggu2 tak jugak ade org call..
mlm tue, balik dari jamuan hari raya sebelah petang pula dari embassy, sy tunggu lagi, bile ayah nak call nie. masa masuk toilet, kwn sy ckp "nor, ayah call"..mmg masa masuk toilet tuh sy dah nak nangis cz ayah tak call2 lagi. rindu sgt2.. dgr jer kawan ckp ayah call. sy cepat2 lari kuar toilet 4 capai hp. bila dgr jer suara ayah, airmata sy non stop ngalir. kgkwn sume dah pelik nape sy nangis teruk sgt. then after cte sume prob kat ayah, sy rasa tenang n cam sume problem dah ilang. alhmdulillah..
hmm, alhamdulillah mggu lepas dah mula usrah ngn adik2 1st year. walaupon rasa senanyer tak mmpu but sy usaha gak..kerana ALLAH, amanah..cuba utk smpaikn pe yg sy dah tau kpd mereka dgn terbaik. but hati sy tersentuh bila kami wat slot musykilah diri. ada sorg ukhti bertanya, "mcm mane nak jauhkn diri dari kawan laki ye kak??" masa tue, rasa cam kene kat diri sendiri. YA ALLAH..adik, akk sendiri masih lagi berusaha menjauhkn diri. mcm mane akk nak jwb???akk sendiri tak mmpu lagi pelihara ikhtilat ngn sebaik mgkin..sy diam jer, juz biarkan shbt sy lagi sorg jwb soalan tue..sy rasa cam halusnya teguran ALLAH nak bg aku ngn cara cmnie..YA ALLAH..cantiknyer perancanganmu..
hmm..sebenarnyer byk cte utk dikongsi tp mgkin akan dismpaikan di post lain insyaALLAH..sahabat2,doakan sy berjaya n kuat utk perbaiki diri..:(
Friday, October 10, 2008
ku damba keampunan
Apabila aku terkenangkan janjiMu
Terasa gerunnya di hatiku
Betapa fakirnya fitrahku padaMu
Betapa jauhnya diriku dariMu
Sepanjang aku dibuai mimpi
Telah kulupakan janjiMu oh Ilahi
Lenaku masih belum terjaga lagi
Ya Allah sedarkanlah daku
Oh Tuhan kini ku telah jaga
JanjiMu takkan mungkir
Pada hamba yang ingkar
Diriku tidak kan terlepas
Kesalku makin menekan
Insafku kian meningkat
Apakah masih tersisakah titisan rahmat
Moga dirikuk dikurniakan berkat
Tidak tertahan diriku oh Ya Allah
Menanggung azab siksaanMu
Tidak sanggup merasa diriku Ya Allah
Menanggung kemurkaanMu
Ya Allah ampunlah kesalahanku
Ya Allah ampun keterlanjuranku
Ku memohon rahmat daripadaMu
Semoga dihazafkan dosaku
Terasa gerunnya di hatiku
Betapa fakirnya fitrahku padaMu
Betapa jauhnya diriku dariMu
Sepanjang aku dibuai mimpi
Telah kulupakan janjiMu oh Ilahi
Lenaku masih belum terjaga lagi
Ya Allah sedarkanlah daku
Oh Tuhan kini ku telah jaga
JanjiMu takkan mungkir
Pada hamba yang ingkar
Diriku tidak kan terlepas
Kesalku makin menekan
Insafku kian meningkat
Apakah masih tersisakah titisan rahmat
Moga dirikuk dikurniakan berkat
Tidak tertahan diriku oh Ya Allah
Menanggung azab siksaanMu
Tidak sanggup merasa diriku Ya Allah
Menanggung kemurkaanMu
Ya Allah ampunlah kesalahanku
Ya Allah ampun keterlanjuranku
Ku memohon rahmat daripadaMu
Semoga dihazafkan dosaku
Wednesday, September 3, 2008
rahmat ujian
Dalam derita ada bahagia
Dalam gembira mungkin terselit duka
Tak siapa tahu
Tak siapa pinta ujian bertamu
Bibir mudah mengucap sabar
Tapi hatilah yang remuk menderita
Insan memandang
Mempunyai berbagai tafsiran
Segala takdir
Terimalah dengan hati yang terbuka
Walau terseksa ada hikmahnya
Harus ada rasa bersyukur
Di setiap kali ujian menjelma
Itu jelasnya membuktikan
Allah mengasihimu setiap masa
Diuji tahap keimanan
Sedangkan ramai terbiar dilalaikan
Hanya yang terpilih sahaja
Antara berjuta mendapat rahmatNya
Allah rindu mendengarkan
Rintihanmu berpanjangan
Bersyukurlah dan tabahlah menghadapi
Segala takdir
Terimalah dengan hati yang terbuka
Walau terseksa ada hikmahnya
Allah rindu mendengarkan
Rintihanmu berpanjangan
Bersyukurlah dan tabahlah menghadapi
Segala ujian diberi
Maka bersyukurlah selalu
Dalam gembira mungkin terselit duka
Tak siapa tahu
Tak siapa pinta ujian bertamu
Bibir mudah mengucap sabar
Tapi hatilah yang remuk menderita
Insan memandang
Mempunyai berbagai tafsiran
Segala takdir
Terimalah dengan hati yang terbuka
Walau terseksa ada hikmahnya
Harus ada rasa bersyukur
Di setiap kali ujian menjelma
Itu jelasnya membuktikan
Allah mengasihimu setiap masa
Diuji tahap keimanan
Sedangkan ramai terbiar dilalaikan
Hanya yang terpilih sahaja
Antara berjuta mendapat rahmatNya
Allah rindu mendengarkan
Rintihanmu berpanjangan
Bersyukurlah dan tabahlah menghadapi
Segala takdir
Terimalah dengan hati yang terbuka
Walau terseksa ada hikmahnya
Allah rindu mendengarkan
Rintihanmu berpanjangan
Bersyukurlah dan tabahlah menghadapi
Segala ujian diberi
Maka bersyukurlah selalu
kehidupan
Kesenangan yang datang
Tak akan selamanya
Begitulah selepas susah ada kesenangan
Seperti selepas malam datangnya siang
Oleh itu waktu senang jangan lupa daratan
Gunakan kesempatan untuk kebaikan
Sebelum segalanya terlepas dari genggaman
Kelak menyesal nanti tak berkesudahan
Apa guna sesalan hanya menekan jiwa
Jangan difikir derita akan berpanjangan
Kelak akan membawa putus asa pada tuhan
Ingatlah biasanya kabus tak berpanjangan
Setelah kabus berlalu pasti cerah kembali
Ujian adalah tarbiyah dari Allah
Apakah kita kan sabar ataupun sebaliknya
Kesenangan yang datang selepas kesusahan
Semuanya adalah nikmat dari tuhan
Tak akan selamanya
Begitulah selepas susah ada kesenangan
Seperti selepas malam datangnya siang
Oleh itu waktu senang jangan lupa daratan
Gunakan kesempatan untuk kebaikan
Sebelum segalanya terlepas dari genggaman
Kelak menyesal nanti tak berkesudahan
Apa guna sesalan hanya menekan jiwa
Jangan difikir derita akan berpanjangan
Kelak akan membawa putus asa pada tuhan
Ingatlah biasanya kabus tak berpanjangan
Setelah kabus berlalu pasti cerah kembali
Ujian adalah tarbiyah dari Allah
Apakah kita kan sabar ataupun sebaliknya
Kesenangan yang datang selepas kesusahan
Semuanya adalah nikmat dari tuhan
susah senang kehidupan di dunia
YA ALLAH, kenapa tiba2 airmataku mengalir ni..YA ALLAH, nape tiba2 aku sgt lemah ni…lantas sy kesat airmata yg mengalir sewaktu berjalan pulang ke rumah setelah habis tarawikh. Terkenangkn segala kesulitan yg berlaku tyme 1st year dulu, tiba2 airmata makin deras mengalir.
“Apakah manusia itu mengira bahwa mereka dibiarkan (saja) mengatakan: "Kami telah beriman, sedang mereka tidak diuji lagi?”(29:2)
Sy sgt2 excited nak pegi Egypt semasa cuti winter yg lepas. But mgkin bukan rezeki sy, 2 mggu sebelum tarikh dijangka utk menjejakkn kaki ke bumi anbiya’ itu, sy tertumpah air panas yg baru menggelegak tuh ke perut dan kaki. Memang sy lemah sgt tyme tuh, but alhamdulillah ALLAH mengurniakn sy sahabat2 yg sgt2 mengambil berat dan akk naqibah yg sgt2 baik hati. Sy masih ingt lagi sehari selepas kejadian tersebut, sepatutnye ade doctor yg dating utk lihat keadaan sy. Tapi takde doctor pun yg datang. Bila kami call, mereka kata tgh bercuti. Sy sgt2 down tyme tuh, airmata tak henti2 mengalir. But kawan2 bg kata2 semangat. 2 hari selepas itu, masih takde doctor yg datang. Bila pihak kami call, mereka suro sy pergi berjumpa mereka di klinik berhampiran dgn stesen metro kievskaya. Ya ALLAH, macam mane aku nak bergerak sejauh itu, sedangkan utk berjalan dlm aras sendripon aku tak mampu?? Dan airmata sy masih terus mengalir sehinggala sy rasa puas. Keesokannya, naqibah sy mntak sy datang hostel M2 sebab ada doctor kat sane yg boleh mmberikn rawatan kpd sy. Alhamdulillah, syukur cz masih ada yg sudi mghulurkn bantuan. Walaupon terpaksa berjengket2, berjalan dgn sgt perlahan but sy gagahkn diri utk turun dan naik teksi. Sy sgt2 terharu sbb naqibah sy sggup naik cab dari hostel die, amik sy dan bwk semula ke hostelnya. Walaupon hostel kami agak dekat, namun kalo naik cab, tetap mahal.
Hari tu, doctor buang semua kulit sy yg dah terbakar. Dan letakkn satu ubat yg memang bila letak kat isi, terasa mcm kene panggang, sgt2 panas. Sy tahan dan airmata itu tetap mngalir. Bila nak balik, doctor bg naqibah sy list ubat2 kene beli. Sy terharu sgt2 naqibah sy belikn buah2, roti, madu, ubat2 tuh sume gune duit die. Bile sy bagi duit, die menolak. Ya Allah, baiknya akk nie! Sy terharu sgt2. sy akan jumpa doctor tuh bila dipanggil. Mmg pengalaman wat dressing tu sgt menyakitkn. Cz bandage tuh melekat ngn isi. But I’ve to be so strong. Alhamdulillah, setelah 2bulan, luka tuh sembuh walaupon now, masih ada bahagian kulitnya yg masih nipis. But lame2 akan sembuh sepenuhya. InsyaALLAH. Stat from tuh, sy agak fobia ngan air panas. Tp skangni dah ok cket2la.
Actly, 4 hari selepas sy ditimpa kejadian itu, ada final bioorganic chemistry (writing). Sy ingatkn melecur tuh bese jer n still boleh buat exam. Tp sy tak mmpu berjalan jauh utk ke kelas. Maka, sy terpaksa menangguhkn peperiksaan tu. 2 mggu selepas itu, kawan2 sume berangkat ke Egypt, uk.. utk bercuti. Tinggal la sorg2 dlm bilik. Rasa sgt2 sunyi tyme tuh cz takde kawan dlm bilik. N ade 1 perkara yg sgt2 mmbuatkn sy down jadik gak tyme tuh. N 1 day sy tak berhenti menangis. Tp sy tau sy kuat n boleh handle bnde tuh. N ALLAH takkn uji hmbaNya melainkan Dia tahu di mana takat kemampuan hambaNya..
Masa melecur tuh, sepanjang tempoh utk sembuh, hati sym mg sgt2 mudah tersentuh. Sy sgt2 mengharapkn bntuan sahabat2. mgkin tak dpt merasaiya, but dpt amik berat, sy dah sgt2 menghargai. Hmm, bila sy dah chat n mmpu utk ke kelas, sy tanye pada lecturer bila baru sy boleh amik exam. Mereka kata, hujung bulan 2 atau bginning of march. Sy dahla tak berapa reti bioorganic chem nih. Rasa mcm 1 penyeksaan kene tangguh lama2. tapi takpe, mungkin Allah nak bg sy peluang utk stad btol2 biorg tuh. Bila dah masuk awal bln 3, mereka tak panggil2 lagi utk exam. Sy tanye, katenyer hujung bulan 4 pulak. Ya Allah, seksanye nak tggu habiskan final bioorg nih!
N dlm masa yg sama, sy dikejutkan dgn berita emak sy sakit. Sumthing wrong wf her spinal cord. N kaki mak sy membengkak dan sgt2 susah utk berjalan. Sy nangis gler2 bile tau bnde nih. Sy luahkn pdNya, Ya Allah kuatkn lah aku.. n sy kongsikan bnde nih bersama sahabat sy, nadhirah. Alhamdulillah. Dia sentiasa mmberikn semangat dan dorongan buat sy. Sy takut sebab doctor kata kalo nak operate mak sy boleh lumpuh. Kusutnya otak tyme tuh ngn exam n psl nih. Hmm… but sy tau sume yg jadik pasti ada hikmahNya..
Bila tiba masa utk final bioorg tuh, sy tak tau nape sy btol2 tak boleh ingat structure acetic anhydride kot masa tuh ngan ketose rasanya. Last2, tak boleh nak jwb 2 soalan. Then lecturer tuh ckp, i’ve to repeat that exam. Writing alhamdulillah ok. But oral tuh mmg tak boleh nak wat ape. 2 lagi soalan dpt jwb ngn baik. Lagi 2 soalan tuh, kerana tak ingat langsung structurenyer, mmg kantoi la. Masa tuh, shbt sy, nadhirah semngat tunggu kat luar kelas 4 amik exam tuh utk temankan sy amik exam smpai mlm. Sy tak tau nak ckp ape kat die cz sy tak dpt abeskn exam tuh aritu. Penat die tunggu sy smpai malam tp sy tak berjayapon. Mmg sgt2 sdeyh seolah2 sy tak hargai kehadiran die tyme tuh.
Lecturer tu kata akan ada exam lagi 2 minggu. Sy pon dtgla lagi 2 mnggu. Tp bila sy datang, dia kata takde exam hari tuh. Kene tunggu lagi 2 minggu. After 2 weeks, sy pon datangla. Pastuh die kata tak tau lagi bila. Ya Allah, seksanya penantian nie! Final sbject lain semakin dekat. Nak concentrate kat lain pulak. Tp takpe, sy kuatkn diri. Pastuh, baru la kuar notis exam tu bila. Sy abes kelas latin pukul 3 pm. Sy terus ke department chem. Sy duduk kat tangga n stad sume structure balik. Tyme nih nadh takde. Dia ade hal lain. Sy nmpak lecturer tu, sy tanye bila stat exam. Die kate pukul 5.30pm. jadik sypon dudukla stad sementara menunggu. N rakan2 sekelas sy msg bg kata2 semngat utk exam tu. Hargai sgt2! Pastuh dah pukl 4.15pm, tiba2 lecturer tu panggil sy. Die tanye sy ade bwk resit pembayaran utk amik exam tu or tak. Sy ckpla sy tak taupon sy kene bayar cz ni 1st tyme repeat. Die kata, kalau sy takde resit pembayaran utk exam tuh, sy tak boleh amik exam. Perasaan sy bercampur baur tyme tuh. Sy tak tau nak buat ape lagi. Nape tak bgtau sy dari pukul 3pm tadi?? Nape dah pukul 4.15pm dah nak dekat ngan waktu dekanad tutp baru nak bgtau? Dekanad dengan department tuh bukan dekat. Setengah jam utk ke sana dari department tuh. Bank bukak lagike, sempatke, sume tuh berlegar2 kat fikiran sy. N sy berlari sekuat hati dari department tu utk tunggu bas kat bus stop, dan utk ke stesen metro. Dlm metro, airmata sy tak berhenti mengalir. Org2 russia pandang jer. But sy wat tak tau jer, sy istighfar byk2 dan berselawat nabi byk2 dlm hati utk dptkn ketenangan. Sy ckp byk2 dlm hati, farahin kuat, Allah jadikn semua ni sebab farahin boleh hadapi. Aku kene kuat..
Sy hantar msg kepada nadhirah. Dan die mntak sy bersabar n kuatkn diri. Kawan2 yg lain hantar msg bg semangat. But org yg merasa lenih perit dari yg melihat. Kawan sy yg turut sama2 dgn nadh, anne, nadia n ridhwan bg semangat. Ridhwan call sy n tnya sy ok ak walaupon sy matikn talian cz taknak die dgr sy nangis. Pastuh, nadh ckp dorg akan dtg dekanad jgak kejap lagi. Walhal diorang baru jer smpai kalush, shopping mall kat stesen metro kalush. Kat orange line. Mmg tinggal naik bas jer utk smpai hostel. Dekanad tuh kat red line. Bila dorg kata nak datang sekali, sy tak tau nak kata ape lagi. Nape dorg baik sgt smpai sanggup patah2 balik?? Tak tau nak ucap terima kasih macam mane lagi kat dorg. Bila smpai jer stesen metro fruzens tuh, sy lari sekuat hati takut dekanad tutup. Alhamdulillah Allah permudahkn, dekanad masih bukak. After amik resit, sy cepat2 lari utk ke bank yg berdekatan. Sy smpai kat ground floor dekanad, sy jumpa nadh, anne, nadia dan ridhwan. Bila nadh tanye sy dah amik resitke lom, sy terus tak mmpu nak cakap ape dan terus peluk die n nangis sekuat hati. Sy tanya die “nape Allah uji kite cmni , nadh??”..n nadh terus mmberikn semngat. Bila smpai bank, mereka yg uruskn semuanya. Sy juz bg duit jer. Bila dah settle sume, dorg peluk sy n lap airmata dan bg semngat. Sy tak tau nak ucap thanks macam mane kat dorg. Then sy terus lari tinggalkan dorg utk kejar ke department chem semula. Sy smpai sane pukul 6pm. Dlm metro, sy baca structure betul2 dan sy nak buktikn kat lecturer tuh, walaupon die buat mcm nie kat sy, sy tetap mmpu jawab sume ngan btol! N sy yakin Allah akan tlg sy. Takde kesusahan yg Allah bg berpanjangan..
Sy buat exam ngan linangan airmata. N dlm masa 5 minit dah siap, alhamdulillah, Allah permudahkn sy. Pastuh, wat oral exam n lecturer tuh kata die hepyla sy dpt jwb ngn sgt baik n len2 la. Walhal hati sy dah macam2 perasaan ada kat lecturer th. N dia kate nak jumpe sy tyme final general chem. Alhamdulillah tak amik final oral genchem.. taknak jumpa dah jer lecturer tu rasanya.
Then timbul masalah pasal tiket balik pulak. Kat e ticket salah la n mcm2. group yg sy ikut balik sama tuh, kire da last group yg tinggalkan hostel la. Yg lai semua balik awal. Tp masa nak balik tuh, hati sy takde rasa excited sgt. Tak tau nape.bile smpai airport mlm tuh, tgk kat board, flight ke dhoha pukul 2am, cancelled. Ha??? Biar btol?? Mmg cuak abesla tyme tuh.. apesal jadik cmni pulak?? Kamipun tanyela kaunter n dorg kata flight kitorg diitangguh esoknya pukul 3pm. N dorg akan sediakan hotel, alhamdulillah la..bila dah smpai mlysia, kat ticket kami tuh, tarikh baliknyer silap, 5.8..takkan nak balik awal2 kot?? Hmm, og yg uruskn kami punye tiket tuh kata, nnti die btolkan. Tp dah nak dekat2 5hb tuh baru dpt email psl tarikh kami. N tgk2 tarikhnyer 24hb. Walhal kami mntak 29hb. Rasa cam awal sgt jer. So dak2 laki yg uruskn n dpt tukar 7hb. Mmg sgt lewat, ingtkn nak balik 24hb jgak. Tapi takkn sys org pempuan balik 24hb tuh..takut la pulak. So sy pon decide jerla balik 7hb gak..
N last week, baru sy dapat tau, byk sgt2 masalah hostel skngni. Moslanka tak sstematik langsung buat kerja. N sy dpt tau, budak2 under jpa dh tempah hostel kat khahov. Sume yg balik 7hb tuh, budak2 jpa except sy. Sy dah pening pike katne la sy tercampak nnti. Ngan bakal miss class byk hari. Ya Allah, permudahknlah aku…
Alhamdulillah, mlm tadi, sahabat2 sekelas sy, fikrie, luqman, nadhirah, usahakn tempah hostel sama ngn diorang utk sy. N dapat tempah. So urusan sy dipermudahknla sedikit, alhamdulillah… Tinggal urusan2 lain..
Bila kenang balik segala yg jadik, sy nangis. Masa sy melecur tuh, sy tak bape paham lagi pasal pe yg jadik, itulah yg terbaik Allah dah tetapkn. Sy ade ckp kat kwn sebilik, ee, pesalla aku kene hadapi sume nih, duit byk abes utk perbelanjaan ubat lak tuh. Tp bila dah phm, sy rasa syukur sgt2 cz tula tetap yg terbaik. Bila sy tgk kgkwn sy nangis cz tak dpt 5 dlm colloq, sy rasa nak sgt2 ckp kat die, syukurla, Allah tak bg kesusahan utk kamu mcm ape yg sy lalui utk bioorg dulu.. tp manusia selalu nak dpt yg paling hebat n tinggi gak kn.. but Allah lebih mengetahui apa yg terbaik utk kita perolehi sebenarnye.. dan sebenarnya, org yg jarang mendapat kesusahan itu, Allah juga sedang menguji dia, sejauh mana dia tak leka ngn dunia nih..
“Dan janganlah kamu tujukan kedua matamu kepada apa yang telah Kami berikan kepada golongan-golongan dari mereka, sebagai bunga kehidupan dunia untuk Kami cobai mereka dengannya. Dan karunia Tuhan kamu adalah lebih baik dan lebih kekal”(20:131)
N sy tak rasa pe sy lalui sgt susah. Sedangkn masih ramai org yg Allah dah timpakn berbagai2 dugaan dan lagi susah dari ape sy lalui. Allah turunkan ujian bersesuaian ngn kesanggupan hambaNya..
"Kami tiada membebani seseorang melainkan menurut kesanggupannya, dan pada sisi Kami ada suatu kitab yang membicarakan kebenaran, dan mereka tidak dianiaya"(23:62)
"Allah tidak membebani seseorang melainkan sesuai dengan kesanggupannya. Ia mendapat pahala (dari kebajikan) yang diusahakannya dan ia mendapat siksa (dari kejahatan) yang dikerjakannya. (Mereka berdoa): "Ya Tuhan kami, janganlah Engkau hukum kami jika kami lupa atau kami tersalah. Ya Tuhan kami, janganlah Engkau bebankan kepada kami beban yang berat sebagaimana Engkau bebankan kepada orang-orang sebelum kami. Ya Tuhan kami, janganlah Engkau pikulkan kepada kami apa yang tak sanggup kami memikulnya. Beri ma'aflah kami; ampunilah kami; dan rahmatilah kami. Engkaulah Penolong kami, maka tolonglah kami terhadap kaum yang kafir."(2:286)
Dan manusia juga tak boleh memandang kepada org yg mendapat nikmat lebih daripadanya. Sebab mgkin akn melahirkn rasa tak bersyukur pada Allah. Rasulullah SAW sendiri menggalakkn ummatnya memndang insane yg lebih susah dan lebih teruk diuji, semoga kita akan sentiasa bersyukur dan tidak kufur nikmat. Kengkadang, sy rasa bnde ni gak, cth cam dlm kelasla. Rasa cam org paling rendah jer. Dorg ni sume pandai2 n hebat2 belaka. N susah utk tgk dorg kat bwh. Tp sy penah gak lalui bnde nih suatu masa dahulu. Hdup ini cam 1 roda kn, sekejap kita berada di atas, sekejap lagi mgkin kita berada di bawah. Namun, apepon yg terjadi, itula yg terbaik Allah nak kurniakn pada kita walaupon kita rasa bnde tu sgt2 susah.
"Dan jikalau Allah melapangkan rezki kepada hamba-hamba-Nya tentulah mereka akan melampaui batas di muka bumi, tetapi Allah menurunkan apa yang dikehendaki-Nya dengan ukuran. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui (keadaan) hamba-hamba-Nya lagi Maha Melihat"(42:27)
Dn sy sgt2 terusik dgn ayat al Quran berbunyi..
"Manusia tidak jemu memohon kebaikan, dan jika mereka ditimpa malapetaka dia menjadi putus asa lagi putus harapan. . Dan jika Kami merasakan kepadanya sesuatu rahmat dari Kami sesudah dia ditimpa kesusahan, pastilah dia berkata: "Ini adalah hakku, dan aku tidak yakin bahwa hari Kiamat itu akan datang. Dan jika aku dikembalikan kepada Tuhanku maka sesungguhnya aku akan memperoleh kebaikan pada sisiNya." Maka Kami benar-benar akan memberitakan kepada orang-orang kafir apa yang telah mereka kerjakan dan akan Kami rasakan kepada mereka azab yang keras. Dan apabila Kami memberikan nikmat kepada manusia, ia berpaling dan menjauhkan diri; tetapi apabila ia ditimpa malapetaka, maka ia banyak berdoa."(41:49-50)
Astaghfirullah.. betapa tak tau malunyer manusia ni. Suka meminta2 dan apabila diberi kesenangan, lupa pd Allah. Malunyer jadi manusia seandainya seringkali lupa diri. Imagine if kawan kita bg kita sumthing, kita mestila nak ucap terima kasih kn?? Sy paling tak suka org yg susah utk lafazkan thanks or kata2 berupa penghargaan.
Sy suka sgt2 dgr lagu rahmat ujian dan kehidupan.. sy akan sertakn lirik.. semoga sama2lah kita menjadi org2 yg sentiasa bersyukur. Bukan org yg kufur nikmat seperti yg seringkali diungkapkn dan disebut dlm al Qur’an..
Wallahu’alam…
“Apakah manusia itu mengira bahwa mereka dibiarkan (saja) mengatakan: "Kami telah beriman, sedang mereka tidak diuji lagi?”(29:2)
Sy sgt2 excited nak pegi Egypt semasa cuti winter yg lepas. But mgkin bukan rezeki sy, 2 mggu sebelum tarikh dijangka utk menjejakkn kaki ke bumi anbiya’ itu, sy tertumpah air panas yg baru menggelegak tuh ke perut dan kaki. Memang sy lemah sgt tyme tuh, but alhamdulillah ALLAH mengurniakn sy sahabat2 yg sgt2 mengambil berat dan akk naqibah yg sgt2 baik hati. Sy masih ingt lagi sehari selepas kejadian tersebut, sepatutnye ade doctor yg dating utk lihat keadaan sy. Tapi takde doctor pun yg datang. Bila kami call, mereka kata tgh bercuti. Sy sgt2 down tyme tuh, airmata tak henti2 mengalir. But kawan2 bg kata2 semangat. 2 hari selepas itu, masih takde doctor yg datang. Bila pihak kami call, mereka suro sy pergi berjumpa mereka di klinik berhampiran dgn stesen metro kievskaya. Ya ALLAH, macam mane aku nak bergerak sejauh itu, sedangkan utk berjalan dlm aras sendripon aku tak mampu?? Dan airmata sy masih terus mengalir sehinggala sy rasa puas. Keesokannya, naqibah sy mntak sy datang hostel M2 sebab ada doctor kat sane yg boleh mmberikn rawatan kpd sy. Alhamdulillah, syukur cz masih ada yg sudi mghulurkn bantuan. Walaupon terpaksa berjengket2, berjalan dgn sgt perlahan but sy gagahkn diri utk turun dan naik teksi. Sy sgt2 terharu sbb naqibah sy sggup naik cab dari hostel die, amik sy dan bwk semula ke hostelnya. Walaupon hostel kami agak dekat, namun kalo naik cab, tetap mahal.
Hari tu, doctor buang semua kulit sy yg dah terbakar. Dan letakkn satu ubat yg memang bila letak kat isi, terasa mcm kene panggang, sgt2 panas. Sy tahan dan airmata itu tetap mngalir. Bila nak balik, doctor bg naqibah sy list ubat2 kene beli. Sy terharu sgt2 naqibah sy belikn buah2, roti, madu, ubat2 tuh sume gune duit die. Bile sy bagi duit, die menolak. Ya Allah, baiknya akk nie! Sy terharu sgt2. sy akan jumpa doctor tuh bila dipanggil. Mmg pengalaman wat dressing tu sgt menyakitkn. Cz bandage tuh melekat ngn isi. But I’ve to be so strong. Alhamdulillah, setelah 2bulan, luka tuh sembuh walaupon now, masih ada bahagian kulitnya yg masih nipis. But lame2 akan sembuh sepenuhya. InsyaALLAH. Stat from tuh, sy agak fobia ngan air panas. Tp skangni dah ok cket2la.
Actly, 4 hari selepas sy ditimpa kejadian itu, ada final bioorganic chemistry (writing). Sy ingatkn melecur tuh bese jer n still boleh buat exam. Tp sy tak mmpu berjalan jauh utk ke kelas. Maka, sy terpaksa menangguhkn peperiksaan tu. 2 mggu selepas itu, kawan2 sume berangkat ke Egypt, uk.. utk bercuti. Tinggal la sorg2 dlm bilik. Rasa sgt2 sunyi tyme tuh cz takde kawan dlm bilik. N ade 1 perkara yg sgt2 mmbuatkn sy down jadik gak tyme tuh. N 1 day sy tak berhenti menangis. Tp sy tau sy kuat n boleh handle bnde tuh. N ALLAH takkn uji hmbaNya melainkan Dia tahu di mana takat kemampuan hambaNya..
Masa melecur tuh, sepanjang tempoh utk sembuh, hati sym mg sgt2 mudah tersentuh. Sy sgt2 mengharapkn bntuan sahabat2. mgkin tak dpt merasaiya, but dpt amik berat, sy dah sgt2 menghargai. Hmm, bila sy dah chat n mmpu utk ke kelas, sy tanye pada lecturer bila baru sy boleh amik exam. Mereka kata, hujung bulan 2 atau bginning of march. Sy dahla tak berapa reti bioorganic chem nih. Rasa mcm 1 penyeksaan kene tangguh lama2. tapi takpe, mungkin Allah nak bg sy peluang utk stad btol2 biorg tuh. Bila dah masuk awal bln 3, mereka tak panggil2 lagi utk exam. Sy tanye, katenyer hujung bulan 4 pulak. Ya Allah, seksanye nak tggu habiskan final bioorg nih!
N dlm masa yg sama, sy dikejutkan dgn berita emak sy sakit. Sumthing wrong wf her spinal cord. N kaki mak sy membengkak dan sgt2 susah utk berjalan. Sy nangis gler2 bile tau bnde nih. Sy luahkn pdNya, Ya Allah kuatkn lah aku.. n sy kongsikan bnde nih bersama sahabat sy, nadhirah. Alhamdulillah. Dia sentiasa mmberikn semangat dan dorongan buat sy. Sy takut sebab doctor kata kalo nak operate mak sy boleh lumpuh. Kusutnya otak tyme tuh ngn exam n psl nih. Hmm… but sy tau sume yg jadik pasti ada hikmahNya..
Bila tiba masa utk final bioorg tuh, sy tak tau nape sy btol2 tak boleh ingat structure acetic anhydride kot masa tuh ngan ketose rasanya. Last2, tak boleh nak jwb 2 soalan. Then lecturer tuh ckp, i’ve to repeat that exam. Writing alhamdulillah ok. But oral tuh mmg tak boleh nak wat ape. 2 lagi soalan dpt jwb ngn baik. Lagi 2 soalan tuh, kerana tak ingat langsung structurenyer, mmg kantoi la. Masa tuh, shbt sy, nadhirah semngat tunggu kat luar kelas 4 amik exam tuh utk temankan sy amik exam smpai mlm. Sy tak tau nak ckp ape kat die cz sy tak dpt abeskn exam tuh aritu. Penat die tunggu sy smpai malam tp sy tak berjayapon. Mmg sgt2 sdeyh seolah2 sy tak hargai kehadiran die tyme tuh.
Lecturer tu kata akan ada exam lagi 2 minggu. Sy pon dtgla lagi 2 mnggu. Tp bila sy datang, dia kata takde exam hari tuh. Kene tunggu lagi 2 minggu. After 2 weeks, sy pon datangla. Pastuh die kata tak tau lagi bila. Ya Allah, seksanya penantian nie! Final sbject lain semakin dekat. Nak concentrate kat lain pulak. Tp takpe, sy kuatkn diri. Pastuh, baru la kuar notis exam tu bila. Sy abes kelas latin pukul 3 pm. Sy terus ke department chem. Sy duduk kat tangga n stad sume structure balik. Tyme nih nadh takde. Dia ade hal lain. Sy nmpak lecturer tu, sy tanye bila stat exam. Die kate pukul 5.30pm. jadik sypon dudukla stad sementara menunggu. N rakan2 sekelas sy msg bg kata2 semngat utk exam tu. Hargai sgt2! Pastuh dah pukl 4.15pm, tiba2 lecturer tu panggil sy. Die tanye sy ade bwk resit pembayaran utk amik exam tu or tak. Sy ckpla sy tak taupon sy kene bayar cz ni 1st tyme repeat. Die kata, kalau sy takde resit pembayaran utk exam tuh, sy tak boleh amik exam. Perasaan sy bercampur baur tyme tuh. Sy tak tau nak buat ape lagi. Nape tak bgtau sy dari pukul 3pm tadi?? Nape dah pukul 4.15pm dah nak dekat ngan waktu dekanad tutp baru nak bgtau? Dekanad dengan department tuh bukan dekat. Setengah jam utk ke sana dari department tuh. Bank bukak lagike, sempatke, sume tuh berlegar2 kat fikiran sy. N sy berlari sekuat hati dari department tu utk tunggu bas kat bus stop, dan utk ke stesen metro. Dlm metro, airmata sy tak berhenti mengalir. Org2 russia pandang jer. But sy wat tak tau jer, sy istighfar byk2 dan berselawat nabi byk2 dlm hati utk dptkn ketenangan. Sy ckp byk2 dlm hati, farahin kuat, Allah jadikn semua ni sebab farahin boleh hadapi. Aku kene kuat..
Sy hantar msg kepada nadhirah. Dan die mntak sy bersabar n kuatkn diri. Kawan2 yg lain hantar msg bg semangat. But org yg merasa lenih perit dari yg melihat. Kawan sy yg turut sama2 dgn nadh, anne, nadia n ridhwan bg semangat. Ridhwan call sy n tnya sy ok ak walaupon sy matikn talian cz taknak die dgr sy nangis. Pastuh, nadh ckp dorg akan dtg dekanad jgak kejap lagi. Walhal diorang baru jer smpai kalush, shopping mall kat stesen metro kalush. Kat orange line. Mmg tinggal naik bas jer utk smpai hostel. Dekanad tuh kat red line. Bila dorg kata nak datang sekali, sy tak tau nak kata ape lagi. Nape dorg baik sgt smpai sanggup patah2 balik?? Tak tau nak ucap terima kasih macam mane lagi kat dorg. Bila smpai jer stesen metro fruzens tuh, sy lari sekuat hati takut dekanad tutup. Alhamdulillah Allah permudahkn, dekanad masih bukak. After amik resit, sy cepat2 lari utk ke bank yg berdekatan. Sy smpai kat ground floor dekanad, sy jumpa nadh, anne, nadia dan ridhwan. Bila nadh tanye sy dah amik resitke lom, sy terus tak mmpu nak cakap ape dan terus peluk die n nangis sekuat hati. Sy tanya die “nape Allah uji kite cmni , nadh??”..n nadh terus mmberikn semngat. Bila smpai bank, mereka yg uruskn semuanya. Sy juz bg duit jer. Bila dah settle sume, dorg peluk sy n lap airmata dan bg semngat. Sy tak tau nak ucap thanks macam mane kat dorg. Then sy terus lari tinggalkan dorg utk kejar ke department chem semula. Sy smpai sane pukul 6pm. Dlm metro, sy baca structure betul2 dan sy nak buktikn kat lecturer tuh, walaupon die buat mcm nie kat sy, sy tetap mmpu jawab sume ngan btol! N sy yakin Allah akan tlg sy. Takde kesusahan yg Allah bg berpanjangan..
Sy buat exam ngan linangan airmata. N dlm masa 5 minit dah siap, alhamdulillah, Allah permudahkn sy. Pastuh, wat oral exam n lecturer tuh kata die hepyla sy dpt jwb ngn sgt baik n len2 la. Walhal hati sy dah macam2 perasaan ada kat lecturer th. N dia kate nak jumpe sy tyme final general chem. Alhamdulillah tak amik final oral genchem.. taknak jumpa dah jer lecturer tu rasanya.
Then timbul masalah pasal tiket balik pulak. Kat e ticket salah la n mcm2. group yg sy ikut balik sama tuh, kire da last group yg tinggalkan hostel la. Yg lai semua balik awal. Tp masa nak balik tuh, hati sy takde rasa excited sgt. Tak tau nape.bile smpai airport mlm tuh, tgk kat board, flight ke dhoha pukul 2am, cancelled. Ha??? Biar btol?? Mmg cuak abesla tyme tuh.. apesal jadik cmni pulak?? Kamipun tanyela kaunter n dorg kata flight kitorg diitangguh esoknya pukul 3pm. N dorg akan sediakan hotel, alhamdulillah la..bila dah smpai mlysia, kat ticket kami tuh, tarikh baliknyer silap, 5.8..takkan nak balik awal2 kot?? Hmm, og yg uruskn kami punye tiket tuh kata, nnti die btolkan. Tp dah nak dekat2 5hb tuh baru dpt email psl tarikh kami. N tgk2 tarikhnyer 24hb. Walhal kami mntak 29hb. Rasa cam awal sgt jer. So dak2 laki yg uruskn n dpt tukar 7hb. Mmg sgt lewat, ingtkn nak balik 24hb jgak. Tapi takkn sys org pempuan balik 24hb tuh..takut la pulak. So sy pon decide jerla balik 7hb gak..
N last week, baru sy dapat tau, byk sgt2 masalah hostel skngni. Moslanka tak sstematik langsung buat kerja. N sy dpt tau, budak2 under jpa dh tempah hostel kat khahov. Sume yg balik 7hb tuh, budak2 jpa except sy. Sy dah pening pike katne la sy tercampak nnti. Ngan bakal miss class byk hari. Ya Allah, permudahknlah aku…
Alhamdulillah, mlm tadi, sahabat2 sekelas sy, fikrie, luqman, nadhirah, usahakn tempah hostel sama ngn diorang utk sy. N dapat tempah. So urusan sy dipermudahknla sedikit, alhamdulillah… Tinggal urusan2 lain..
Bila kenang balik segala yg jadik, sy nangis. Masa sy melecur tuh, sy tak bape paham lagi pasal pe yg jadik, itulah yg terbaik Allah dah tetapkn. Sy ade ckp kat kwn sebilik, ee, pesalla aku kene hadapi sume nih, duit byk abes utk perbelanjaan ubat lak tuh. Tp bila dah phm, sy rasa syukur sgt2 cz tula tetap yg terbaik. Bila sy tgk kgkwn sy nangis cz tak dpt 5 dlm colloq, sy rasa nak sgt2 ckp kat die, syukurla, Allah tak bg kesusahan utk kamu mcm ape yg sy lalui utk bioorg dulu.. tp manusia selalu nak dpt yg paling hebat n tinggi gak kn.. but Allah lebih mengetahui apa yg terbaik utk kita perolehi sebenarnye.. dan sebenarnya, org yg jarang mendapat kesusahan itu, Allah juga sedang menguji dia, sejauh mana dia tak leka ngn dunia nih..
“Dan janganlah kamu tujukan kedua matamu kepada apa yang telah Kami berikan kepada golongan-golongan dari mereka, sebagai bunga kehidupan dunia untuk Kami cobai mereka dengannya. Dan karunia Tuhan kamu adalah lebih baik dan lebih kekal”(20:131)
N sy tak rasa pe sy lalui sgt susah. Sedangkn masih ramai org yg Allah dah timpakn berbagai2 dugaan dan lagi susah dari ape sy lalui. Allah turunkan ujian bersesuaian ngn kesanggupan hambaNya..
"Kami tiada membebani seseorang melainkan menurut kesanggupannya, dan pada sisi Kami ada suatu kitab yang membicarakan kebenaran, dan mereka tidak dianiaya"(23:62)
"Allah tidak membebani seseorang melainkan sesuai dengan kesanggupannya. Ia mendapat pahala (dari kebajikan) yang diusahakannya dan ia mendapat siksa (dari kejahatan) yang dikerjakannya. (Mereka berdoa): "Ya Tuhan kami, janganlah Engkau hukum kami jika kami lupa atau kami tersalah. Ya Tuhan kami, janganlah Engkau bebankan kepada kami beban yang berat sebagaimana Engkau bebankan kepada orang-orang sebelum kami. Ya Tuhan kami, janganlah Engkau pikulkan kepada kami apa yang tak sanggup kami memikulnya. Beri ma'aflah kami; ampunilah kami; dan rahmatilah kami. Engkaulah Penolong kami, maka tolonglah kami terhadap kaum yang kafir."(2:286)
Dan manusia juga tak boleh memandang kepada org yg mendapat nikmat lebih daripadanya. Sebab mgkin akn melahirkn rasa tak bersyukur pada Allah. Rasulullah SAW sendiri menggalakkn ummatnya memndang insane yg lebih susah dan lebih teruk diuji, semoga kita akan sentiasa bersyukur dan tidak kufur nikmat. Kengkadang, sy rasa bnde ni gak, cth cam dlm kelasla. Rasa cam org paling rendah jer. Dorg ni sume pandai2 n hebat2 belaka. N susah utk tgk dorg kat bwh. Tp sy penah gak lalui bnde nih suatu masa dahulu. Hdup ini cam 1 roda kn, sekejap kita berada di atas, sekejap lagi mgkin kita berada di bawah. Namun, apepon yg terjadi, itula yg terbaik Allah nak kurniakn pada kita walaupon kita rasa bnde tu sgt2 susah.
"Dan jikalau Allah melapangkan rezki kepada hamba-hamba-Nya tentulah mereka akan melampaui batas di muka bumi, tetapi Allah menurunkan apa yang dikehendaki-Nya dengan ukuran. Sesungguhnya Dia Maha Mengetahui (keadaan) hamba-hamba-Nya lagi Maha Melihat"(42:27)
Dn sy sgt2 terusik dgn ayat al Quran berbunyi..
"Manusia tidak jemu memohon kebaikan, dan jika mereka ditimpa malapetaka dia menjadi putus asa lagi putus harapan. . Dan jika Kami merasakan kepadanya sesuatu rahmat dari Kami sesudah dia ditimpa kesusahan, pastilah dia berkata: "Ini adalah hakku, dan aku tidak yakin bahwa hari Kiamat itu akan datang. Dan jika aku dikembalikan kepada Tuhanku maka sesungguhnya aku akan memperoleh kebaikan pada sisiNya." Maka Kami benar-benar akan memberitakan kepada orang-orang kafir apa yang telah mereka kerjakan dan akan Kami rasakan kepada mereka azab yang keras. Dan apabila Kami memberikan nikmat kepada manusia, ia berpaling dan menjauhkan diri; tetapi apabila ia ditimpa malapetaka, maka ia banyak berdoa."(41:49-50)
Astaghfirullah.. betapa tak tau malunyer manusia ni. Suka meminta2 dan apabila diberi kesenangan, lupa pd Allah. Malunyer jadi manusia seandainya seringkali lupa diri. Imagine if kawan kita bg kita sumthing, kita mestila nak ucap terima kasih kn?? Sy paling tak suka org yg susah utk lafazkan thanks or kata2 berupa penghargaan.
Sy suka sgt2 dgr lagu rahmat ujian dan kehidupan.. sy akan sertakn lirik.. semoga sama2lah kita menjadi org2 yg sentiasa bersyukur. Bukan org yg kufur nikmat seperti yg seringkali diungkapkn dan disebut dlm al Qur’an..
Wallahu’alam…
Subscribe to:
Posts (Atom)